กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 13 คนที่หมดประโยชน์ไม่มีความจำเป็นต้องมีชีวิตอยู่
“ผมลงไป! ผมลงไป! อย่าฆ่าผม!”
นักออกแบบคนนั้นคลานตะเกียกตะกายออกมาจากรูนั้น กลัวเหลือเกินว่าถ้าเว่ยกงไม่พอใจขึ้นมา จะทุบเขาตายไปด้วย
เว่ยกงหัวเราะเบา ๆ แล้วหาที่นั่งบนโซฟา “เชิญนั่ง”
นักออกแบบตัวสั่นเช็ดเหงื่อเย็นบนหน้าผาก พลางคิดในใจ 'แกเป็นคนนอกแท้ ๆ ทำไมทำตัวเป็นเจ้าของบ้านได้'
“ได้ ๆ ๆ...”
นักออกแบบไปนั่งฝั่งตรงข้าม ทำตัวเชื่องสุด ๆ