บทที่ 365 งานของที่บ้าน

บทที่ 365 งานของที่บ้าน

"อะไรนะ! ฉันต้องไปทำงานแล้วเหรอเนี่ย!"

เฉียนเต่าอินที่เพิ่งออกไปหาของกินเสร็จแล้วกลับมานอนเกลือกกลิ้งอยู่บนโซฟา จู่ๆ ก็ได้ยินข่าวร้ายที่เหมือนฟ้าผ่าลงมากลางวันแสกๆ นี้

มันฝรั่งทอดในมือร่วงหล่นลงพื้นทันที เธอจ้องมองหลินเฉินตาค้าง

หมายความว่ายังไงกัน? ตอนนี้ที่บ้านลำบากยากแค้นถึงขั้นต้องให้หนอนอ้วนอย่างเธอออกไปทำงานแล้วงั้นเหรอ?

ตามสถานการณ์ของที่บ้านตอนนี้ มันควรจะเป็นเรียนจบปุ๊บก็นอนเปื่อยสบายใจเฉิบ แล้วใช้ชีวิตอย่างสุขสำราญไปจนชั่วชีวิตไม่ใช่เหรอ?

หรือว่าพี่สาวจะเจอวิกฤตความรักเข้าแล้ว เจ้าหลินเฉินนี่เล่นจนเบื่อแล้วจะรูดซิปกางเกงชิ่งไม่รับผิดชอบงั้นเหรอ?

เธอว่าแล้วเชียว ที่เมื่อกี้พี่สาวส่งเสียงดังขนาดนั้นต้องเป็นเพราะปลอบใจแล้วก็เอาอกเอาใจหลินเฉินแน่ๆ!