บทที่ 352 ความจริงอันโหดร้าย

บทที่ 352 ความจริงอันโหดร้าย

"รีบเดินเร็วเข้า เดินเอ้อระเหยอยู่ตรงนั้นทำอะไรน่ะ"

หลินเฉินกำลังยกกระเป๋าเดินทางใส่ท้ายรถอยู่ข้างหน้าเฉียนเต่าอิน ส่วนเฉียนเต่าอินที่อยู่ด้านหลังก็ถือถุงหิ้วเดินทอดน่องตามมาอย่างเชื่องช้า ท่าทางตัดพ้อกระเง้ากระงอดนั้น เหมือนเด็กกะโปโลที่ออกมาเที่ยวเล่นแล้วไม่อยากกลับบ้านไม่มีผิด

เสื้อผ้าบนตัวไม่ได้เป็นชุดนอนไดโนเสาร์ตอนอยู่บ้านอีกต่อไป แต่เป็นชุดเอี๊ยมกางเกงที่ดูทะมัดทะแมงกับเสื้อเชิ้ตสีเขียวตัวหนึ่ง เส้นผมสลวยมัดเป็นหางม้าเรียบง่ายดูสดใสสบายตา

ยังไงก็จะต้องไปแล้ว ต้องกลับไปเจอพวกพี่สาวแล้ว ย่อมต้องดูแลภาพลักษณ์ตัวเองเสียหน่อย