กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 342 การผจญภัยของเฉียนเต่าอิน——จินตนาการยามเที่ยงคืน
"ฮัลโหล พี่ โทรหาหนูมีอะไรเหรอ? อย่าบอกนะว่าป่านนี้พวกพี่ยังทำเรื่องอย่างว่ากันอยู่ แล้วจงใจโทรมาหาหนูเพื่อเพิ่มความตื่นเต้นเร้าใจน่ะ?
เหอะ~ พี่เปิดวิดีโอคอลมาเลยสิ แบบนั้นยิ่งเร้าใจกว่าอีก"
เฉียนเต่าอินมุดเข้าไปในผ้าห่ม ถือโทรศัพท์พลางทำปากยื่นบ่นอุบอิบ
ตอนนี้เธอเป็นเด็กไร้บ้าน ใครๆ ก็รังแกได้ เธอหนีออกจากบ้านมาตั้งนาน พี่สาวแท้ๆ เพิ่งจะโทรหาเธอแค่สายนี้สายเดียว ดูท่าคงเหมือนสุภาษิตโบราณที่ว่า ลูกสาวแต่งออกไปก็เหมือนน้ำที่สาดออกไป เอาคืนมาไม่ได้แล้วสินะ~
"เสี่ยวอิน..."