บทที่ 320 เสียงกระซิบของปีศาจ

บทที่ 320 เสียงกระซิบของปีศาจ

ช้าลงหน่อย ช้าลงหน่อย ข้าจักทนไม่ไหวแล้ว

หวังเยวี่ยรั่วเซียงพยายามบิดขี้เกียจยืดเอว จากนั้นก็คว้ากอดหมอนข้างอุ่นๆ นิรนามอันหนึ่ง

เมื่อวานเธอทำผลงานในฝันได้อย่างห้าวหาญยิ่ง หลินเฉินกระจอกๆ ถูกเธอฟันตกม้าตายคาที่ไปเลย

ฝันครั้งนี้ทำเอาสบายเนื้อสบายตัวกว่าครั้งไหนๆ เลยแฮะ~

พอตื่นขึ้นมาร่างกายก็ยิ่งปลอดโปร่งโล่งสบาย หรือว่าจะเป็นเพราะท่าทางที่ทำในฝัน ร่างกายในโลกความเป็นจริงเลยขยับตามไปด้วย?

ช่างเถอะ ถือซะว่าได้ออกกำลังกายก็แล้วกัน ยังไงซะข้างกายก็ไม่ได้มีคนอยู่จริงๆ สักหน่อย

ทว่าพอลืมตาขึ้นมา หวังเยวี่ยรั่วเซียงก็เห็นหลินเฉินที่ตัวเองกำลังกอดแน่นอยู่ข้างๆ

หลินเฉินกำลังแก้ผ้าล่อนจ้อน

ตัวเองก็... กรี๊ดดดด!