บทที่ 317 เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว กินข้าวก่อนเถอะ

บทที่ 317 เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว กินข้าวก่อนเถอะ

"ข้าวสุกแล้วจ้ะ รีบเตรียมกินข้าวกันก่อนเถอะ!" หวังเยวี่ยรั่วเซียงรู้สึกว่าถ้าขืนคุยต่ออีกนิดตัวเองคงต้องโดดตึกตายแน่ๆ จึงรีบชวนหนานเปิ่นเลี่ยนจื่อกินข้าว แล้วตัวเองก็เดินเข้าครัวไปยกกับข้าว

หนานเปิ่นเลี่ยนจื่อแอบยิ้ม เธอรู้สึกว่าหลินเฉินเองก็น่าจะชอบตรงที่รั่วเซียงเป็นคนขี้อายง่ายแบบนี้ ท่าทางน่าเอ็นดูชวนให้คนหลงรักขนาดนี้ ใครเห็นเข้าจะไม่เคลิ้มบ้างล่ะ

ขณะที่หนานเปิ่นเลี่ยนจื่อลุกขึ้นเตรียมจะไปช่วยหวังเยวี่ยรั่วเซียง เสียงเคาะประตูด้านหน้าห้องของหวังเยวี่ยรั่วเซียงก็ดังขึ้น

เสียงเคาะประตูดังไม่เบาไม่แรงจนเกินไป

พอดีให้คนในห้องได้ยิน และพอดีที่จะไม่ทำให้คนห้องอื่นได้ยิน

กะน้ำหนักมือได้พอดิบพอดี พูดได้คำเดียวว่าเจนจัดสุดๆ