เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 311 ไว้วันหลังแขกค่อยมาใหม่
"อืม ในเมื่อเป็นแขก งั้นก็กินข้าวด้วยกันก่อนค่อยกลับแล้วกัน"
ปู้พั่วซิ่นพูดพลางยิ้ม "เมื่อกี้ผมแค่ล้อเล่นน่ะ ช่วยแค่นิดหน่อยไม่ได้ลำบากอะไรเลย วันหลังถ้ามีธุระอะไร ก็ยินดีต้อนรับนะ"
ทว่า ปู้พั่วซิ่นจงใจเน้นเสียงหนักตรงคำว่า "มีธุระ"
วาจาแฝงความสุภาพ ท่าทีแบบนี้ดูไม่เหมือนกำลังปฏิบัติต่อเพื่อนของลูกสาวตัวเองเลยสักนิด
แต่กลับเหมือนกำลังเจรจากับคู่ค้าทางธุรกิจเสียมากกว่า ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นการส่งสัญญาณเตือนหลินเฉินว่าถ้าไม่มีธุระก็อย่ามาที่บ้านนี้อีก
หลินเฉินยกมุมปากขึ้นแล้วยิ้มตอบ "แน่นอนอยู่แล้วครับ วันหลังผมต้องมารบกวนอีกแน่"
เขาเองก็จงใจเน้นน้ำเสียงหนักตรงคำว่า "แน่" เช่นเดียวกัน
ในใจหลินเฉินรู้ดี ปู้พั่วซิ่นต้องรู้สถานะตัวตนของเขาแล้วแน่นอน