บทที่ 308 ความว่างเปล่า

บทที่ 308 ความว่างเปล่า

ปู้พั่วเซิ่งอีช่วยได้จริงๆ นั่นแหละ เพียงแต่เธออยากจะคุยกันต่อหน้า

ก็แค่อยากเจอหน้าหลินเฉินแล้วค่อยคุยกันนั่นแหละ~

เฉียนเต่าอินเอ่ยอย่างฮึกเหิมเปี่ยมพลังว่า "ไม่เข้าถ้ำเสือ!"

เฉี่ยนมู่อิงรีบต่อทันควัน "หรือจะได้ลูกเสือ!"

"บ้านเขาไม่ใช่ถ้ำเสือถ้ำมังกรสักหน่อย" หลินเฉินเขกหัวยัยตัวบื้อสองคนนี้เบาๆ ไปคนละโป๊ก

"แล้วทำไมตอนที่นายไปหาชิงเจี้ยนหลิวหลีถึงได้ทำหน้าตาเศร้าสร้อยขรึมขลังเหมือนไปแล้วจะไม่ได้กลับมาล่ะ" เฉียนเต่าอินเถียงกลับ

"ถ้าฉันไปที่ของเธอ มันก็สบายเหมือนไปเดินตลาดสด แถมยังง่ายกว่าซื้อแครอทหัวหนึ่งเสียอีก ไม่มีทางทำหน้าแบบนั้นแน่นอน วางใจได้เลย"

หลินเฉินเหลือบมอง "ยัยไก่อ่อน" คนนี้แล้วเอ่ยขึ้น

เฉียนเต่าอินถึงกับพูดไม่ออก ไม่รู้ทำไม เธอถึงรู้สึกเหมือนตัวเองโดนดูถูกเข้าให้แบบงงๆ!