บทที่ 303 ไปชมวิวที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ

บทที่ 303 ไปชมวิวที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ

หลงเจ๋อหมิงเหรินหลังจากวางสายไป ทั้งร่างก็คึกคักเหมือนโดนฉีดเลือดไก่

ขอแค่จัดการเฉียนเต่าหลินจื่อได้ คนอื่นหลังจากนี้ยังจะมีปัญหาอะไรอีกงั้นเหรอ?

เขาพุ่งไปหน้าตู้เสื้อผ้า รื้อเสื้อผ้าข้างในออกมาทีละตัว โยนเกลื่อนไปทั่วทั้งบนเตียงและบนพื้น

เขาคุ้ยหาไปพลาง ปากก็พึมพำไปพลาง "ชุดนี้ธรรมดาไป ไม่คู่ควรกับช่วงเวลาสำคัญขนาดนี้ ชุดนี้สีทึบเกินไป ทำให้ดูไม่สดใส..."

หลังจากการเลือกสรรอย่างดุเดือด ในที่สุดเขาก็เลือกชุดสูทเข้ารูปสีดำแมตช์กับเนกไทสีแดงเข้ม พอสวมแล้วก็ยืนหันซ้ายแลขวาอยู่หน้ากระจก ทั้งยังคอยจัดแต่งทรงผมเป็นระยะ พยายามทำให้ตัวเองดูเป็นผู้ใหญ่สุขุมภูมิฐานแต่ก็ไม่ทิ้งเสน่ห์