เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 292 เริ่มก่ออาชญากรรม
วันต่อมา หลินเฉินช่วยหวังเยวี่ยรั่วเซียงและพวกเธอเก็บข้าวของเตรียมตัวเดินทางกลับ
หวังเยวี่ยรั่วเซียงมองดูหลินเฉินรื้อเต็นท์ที่ช่วยกันกางขึ้นมาด้วยสีหน้าแสนเสียดาย
"นายว่าเราไม่รื้อได้ไหม เผื่อวันข้างหน้าถ้าพวกเราไม่มีที่ไป ที่นี่อาจจะกลายเป็นที่พักพิงให้เราได้นะ" หวังเยวี่ยรั่วเซียงเอ่ยขึ้นด้วยความหวังเต็มเปี่ยม
"อาจารย์รั่วเซียงครับ ถ้าไม่รื้อ คุณลองคิดดูสิว่าที่นี่จะกลายเป็นอะไร มันจะกลายเป็นแหล่งกบดานชั้นดีของพวกงู หนู แมลง และมด ไม่แน่ว่าพวกหมีอาจจะมองว่าเป็นถ้ำชั้นยอดด้วยซ้ำ
ถึงตอนนั้นถ้ามีคนไม่รู้อิโหน่อิเหน่มาเปิดดู
'โอ้โห เซอร์ไพรส์เลยนะ'
อีกอย่าง ก่อนหน้านี้เราก็ถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึกแล้วไม่ใช่เหรอครับ
ตอนนี้เรากางมันขึ้นมาได้ วันข้างหน้าก็กางใหม่ได้เหมือนกัน