กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 282 ตะกร้าสะพายหลัง
หลินเฉินมองแววตามุ่งมั่นของหวังเยวี่ยรั่วเซียงแล้วก็ถอนหายใจอย่างจนใจ สุดท้ายก็ยอมตามใจอยู่ดี "ก็ได้ๆ ยอมใจเธอเลยจริงๆ" พูดจบ เขาก็ย่อตัวลงตรงหน้าหวังเยวี่ยรั่วเซียง
"ขึ้นมาสิ"
หวังเยวี่ยรั่วเซียงหน้าแดงก่ำ ลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะค่อยๆ โน้มตัวทาบลงบนแผ่นหลังของหลินเฉิน
สองแขนของเธอโอบรอบคอของหลินเฉินอย่างแผ่วเบา ร่างกายเกร็งเล็กน้อย
สามพี่น้องจั่วเถิงมองภาพตรงหน้านี้แล้วก็พูดอะไรไม่ออกกันเลยทีเดียว
สภาพแวดล้อมแบบนี้แล้วยังต้องแบกเดินเนี่ย จะไม่เป็นการแกล้งหลินเฉินเกินไปหน่อยเหรอ...
แต่ดูท่าทีของทั้งสองคนแล้วก็เหมือนฝ่ายหนึ่งเต็มใจตีอีกฝ่ายเต็มใจยอม พวกเธอเลยไม่รู้จะพูดอะไรดี