บทที่ 265 ทรมานอีกสักรอบ

บทที่ 265 ทรมานอีกสักรอบ

ในขณะเดียวกัน ณ ต่างแดนอันไกลโพ้น

ภายในคฤหาสน์หลังหนึ่ง ข้าวของเครื่องใช้ทุกอย่างดูหรูหราฟุ่มเฟือย ไม่ว่าจะเป็นพรมขนแกะสีขาวบริสุทธิ์ หรือโคมระย้าหรูหราที่แขวนเด่นอยู่สูงลิ่วบนเพดาน

ชายคนหนึ่งสวมชุดสูททางการที่ไม่เข้ากับบรรยากาศ ยืนอยู่ภายในห้องนอนแห่งนี้

"ปีนี้เธอโอนเงินให้เด็กคนนั้นที่ญี่ปุ่นหรือยัง?"

หลงเจ๋อหมิงเหรินขมวดคิ้วถามหลงเจ๋อชื่อเหม่ย ภรรยาตามนิตินัยของเขาในปัจจุบัน

"พูดถึงเขาเหรอ ทุกปีเลขาฯ ก็เป็นคนจัดการโอนให้ทั้งนั้น ฉันจะไปรู้ได้ยังไงว่าโอนไปหรือยัง?" หลงเจ๋อชื่อเหม่ยเอ่ยอย่างหงุดหงิดบ่นๆ เธอกำลังมาสก์หน้าอยู่แท้ๆ คนคนนี้ไม่รู้จักดูเวล่ำเวลาเอาเสียเลย

เธอก็รู้ดีว่าทำไมจู่ๆ หลงเจ๋อหมิงเหรินถึงได้มาสนใจเรื่องนี้ขึ้นมา