บทที่ 254 ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับ

บทที่ 254 ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับ

"อาถง ครั้งนี้หลินจวินขึ้นเขา เธอไม่เป็นห่วงเหรอ ฉันนึกว่าเธอจะขอตามหลินจวินขึ้นเขาไปด้วยซะอีก"

"เป็นห่วงสิคะ" ซีเหยี่ยถงพยักหน้า

ทว่าเธอก็พูดต่อว่า

"แต่พอฉันเห็นอิงเป่ากลับมา ความรู้สึกโล่งอกที่คิดว่าตัวเองไม่ได้เป็นตัวถ่วงหลินเฉิน

ฉันถึงได้ตระหนักว่า ตัวฉันเองก็เป็นแค่คนที่ไม่มีเรี่ยวแรงอะไรเลย ถ้าตามไปก็คงช่วยอะไรไม่ได้

หลินเฉินมีเรื่องที่เขาอยากทำ ในเมื่อฉันช่วยเขาไม่ได้ ก็ต้องไม่กลายเป็นภาระของเขา" ซีเหยี่ยถงมองไปทางทิศที่หลินเฉินอยู่แล้วกล่าว

เฉียนเต่าหลินจื่อพยักหน้าด้วยความรู้สึกเบาใจ

เธอรู้สึกได้ว่าซีเหยี่ยถงเองก็กำลังเติบโตขึ้น