กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 251 ที่แท้ตัวตลกก็คือฉันเอง
หลินเฉินมองท่าทางทำตัวมีพิรุธของเฉี่ยนมู่อิงต่อหน้าเฉียนเต่าอินแล้วแทบจะหลุดขำออกมาด้วยความโมโห
เธอทำตัวโจ่งแจ้งขนาดนี้ มันไม่เท่ากับบอกพวกเธอโต้งๆ เลยเรอะว่าเราสองคนมีอะไรกันน่ะ?
ขืนส่งยัยเด็กนี่ไปเป็นสายลับ คนแรกที่จะโดนยิงเป้าตายก็คือเธอนี่แหละ
แต่ยังดีที่หลินเฉินหนังหน้าหนาพอ เลยพูดออกมาหน้าตาเฉยว่า "เสื้อผ้าของเธอขาดน่ะ เราสองคนเลยเก็บเอาตามทาง"
พอได้ยินคำนี้ สมองของเฉียนเต่าอินก็ค้างไปหลายวินาที คำพูดของหลินเฉินทำเอาไอคิวที่เดิมทีก็มีอยู่น้อยนิดของเธอแทบจะโอเวอร์ฮีตจนควันออก