บทที่ 248 จุดมหัศจรรย์

บทที่ 248 จุดมหัศจรรย์

หลินเฉินค่อยๆ ย่อตัวลงนั่ง พลางเอื้อมมือไปลูบหัวหมาน้อยของเฉียนเต่าอินช้าๆ รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้า สัมผัสยังคงนุ่มมือดีเหมือนเคย

"พี่ หนูไม่ได้ร้องสักหน่อย ไม่ต้องมาสนใจหนูหรอก..." เฉียนเต่าอินนึกว่าเฉียนเต่าหลินจื่อเดินเข้ามาปลอบ เลยขยับตัวมุดเข้าไปข้างในอีกนิด ไม่อยากให้พี่สาวเห็นสภาพตัวเองตอนกำลังบ่อน้ำตาแตก

หลินเฉินไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่รอยยิ้มบนหน้ายิ่งกว้างขึ้นกว่าเดิม

จากนั้นลวดลายการขยี้หัวหมาก็ยิ่งได้ใจและไม่เกรงใจใครขึ้นเรื่อยๆ

เฉียนเต่าอินรู้สึกว่าหัวตัวเองเริ่มโดนขยี้จนกลมดิก ก็ชักจะหงุดหงิดขึ้นมา พี่สาวเป็นอะไรไปเนี่ย ไม่เห็นเหรอว่าคนเขากำลังเศร้าสะเทือนใจอยู่ ทำไมนิสัยน่ารำคาญเหมือนไอ้คนเลวหลินเฉินไม่มีผิด

ด้วยเหตุนี้เฉียนเต่าอินจึงหันขวับกลับมาด้วยความโมโห