กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 240 เรื่องที่พูดไม่ได้
เฉียนเต่าอินถึงกับพูดไม่ออก รู้สึกว่าพี่สาวตัวเองต้องเพี้ยนไปแล้วแน่ๆ
“พี่ ดูยังไงถึงคิดว่าฉันชอบไอ้สารเลวสุดขั้วอย่างหลินเฉินกันฮะ? ตอนที่เขาแกล้งฉันตามปกติพี่ไม่เห็นหรือไง? ตอนเตะฟาดขาใส่ฉันนี่เขาใส่แรงเต็มเหนี่ยวเลยนะ!”
เฉียนเต่าหลินจื่อไม่ได้พูดอะไร รอจนเฉียนเต่าอินบ่นเสร็จถึงค่อยเอ่ยขึ้นมาเรื่อยๆ ว่า “แล้วต่อไปเธอจะไปหาผู้ชายคนอื่น แล้วให้พวกเขาจับแก้มพร้อมกับอุ้มลอยฟ้าไหมล่ะ?”
เฉียนเต่าอินอับอายจนทนฟังไม่ได้ เพราะเรื่องพวกนี้ดันเป็นสิ่งที่เธอทำไปจริงๆ ทั้งหมด
“ไม่ฟังไม่ฟัง หมาน้อยสวดมนต์!”
เฉียนเต่าอินไม่รู้จะตอบยังไงดีแล้ว จึงเปิดโหมดหลบหนีความจริงในทันที พลางเอามือปิดหูไม่ยอมฟังคำพูดล่อลวงของพี่สาวตัวเอง