บทที่ 223 อีกานั่งเครื่องบิน

บทที่ 223 อีกานั่งเครื่องบิน

ภายในห้องของเฉียนเต่าอิน เฉียนเต่าอินกำลังนอนแผ่อยู่บนเตียงอย่างสบายอารมณ์ ที่สะดุดตาที่สุดคือพุงขาวๆ ที่ป่องขึ้นมาเล็กน้อย ซึ่งกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจอันแผ่วเบา

พอมองสีหน้าของยัยบื้อคนนี้ที่เหมือนคนเมาคาร์โบไฮเดรต แก้มกลมๆ ระเรื่อสีแดงจางๆ มุมปากยังมีเศษขนมเล็กๆ ที่แทบสังเกตไม่เห็นติดอยู่ ดวงตาทั้งสองข้างหรี่ลงครึ่งหนึ่ง ดูไปก็ไม่ต่างจากลูกหมูตัวน้อย

ส่วนเฉี่ยนมู่อิงนอนอยู่ข้างๆ มือข้างหนึ่งวางทาบไว้บนหน้าท้องตามสบาย อีกข้างห้อยตกลงข้างเตียง ปลายนิ้วงอเล็กน้อย ขาทั้งสองข้างงอขึ้น ปลายเท้าข้างหนึ่งกระดิกเบาๆ ราวกับกำลังเคาะจังหวะ

ทั้งสองคนต่างแผ่บรรยากาศที่ทั้งเกียจคร้านและดูซื่อบื้อออกมาพร้อมๆ กัน