กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 160 ความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ
ดังนั้นเมื่อเห็นแก่ที่เฉียนเต่าอินทำของอร่อยให้กินมากมายขนาดนี้ทุกวัน หลินเฉินจึงตัดสินใจไม่ถือสายัยตัวแสบคนนี้ที่อ้าปากก็เรียกเขาว่าไอ้ปลาซิวปลาสร้อยทุกคำแล้ว
ไม่อย่างนั้นก้นคงโดนตีจนลายไปแล้ว
ทว่าในตอนนั้นเอง กริ่งหน้าประตูกลับดังขึ้นมาอีกครั้ง
เฉียนเต่าหลินจื่อมองผ่านตาแมวออกไปก็พบว่าเป็นซีเหยี่ยถงจริงๆ
หลินจวินเพิ่งจะคุยโทรศัพท์กับเธอเสร็จไม่ใช่เหรอ?
ทำไมถึงมาเร็วนักล่ะ?
ทางฝั่งพวกเธอยังทำกับข้าวไม่เสร็จเลยด้วยซ้ำ
"เร็ว รีบเข้ามาข้างในก่อนสิคะ" เฉียนเต่าหลินจื่อร้องทักอยู่ที่หน้าประตู
"ค่ะ ขอบคุณค่ะพี่หลินจื่อ" ซีเหยี่ยถงกล่าวขอบคุณที่หน้าประตูพลางค้อมศีรษะเล็กน้อย ก่อนจะถอดรองเท้าตรงโถงทางเข้าแล้วเดินเข้ามาในบ้าน