บทที่ 141 ไข่มุกเม็ดงาม

บทที่ 141 ไข่มุกเม็ดงาม

"ก็ดีแล้ว ถือว่าหมอนี่ยังรู้ความ รู้ว่าเม็ดไหนคือไข่มุกอันล้ำค่า"

ชิงเจี้ยนหลิวหลีนั่งไขว่ห้างเหลือบมองแวบหนึ่งแล้วก็ไม่ได้สนใจ ถึงขั้นขี้เกียจจะมองด้วยซ้ำ

ใครจะไปสนใจความชอบของแมลงชั้นต่ำตัวหนึ่งกัน?

ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นแมลงชั้นต่ำที่ตัวเองเกลียดอีกต่างหาก

อีกด้านหนึ่ง หลินเฉินกำลังคิดอยู่ว่าจดหมายรักฉบับต่อไปควรจะหาเหตุผลอะไรมาให้ซีชวนซู่ช่วยส่งดี

คราวนี้คงไม่ต้องเลี่ยนขนาดนั้นแล้ว ของชวนเลี่ยนแบบนั้นดูครั้งเดียวก็น่าจะพอ เอาแบบเบาๆ หน่อย เพื่อที่ชิงเจี้ยนหลิวหลีอ่านแล้วจะได้ไม่ลากเขาเข้าไปซ้อมในห้องมืดทันที

เพราะชิงเจี้ยนหลิวหลีทำเรื่องแบบนั้นได้จริงๆ น่ะสิ!

ทว่าพอเดินๆ อยู่ จู่ๆ ก็ชนเข้ากับร่างนุ่มนิ่มร่างหนึ่ง