บทที่ 134 กอดหน่อย

บทที่ 134 กอดหน่อย

"พี่หลินจื่อ... ดึกขนาดนี้แล้วพี่ยังไม่นอนอีกเหรอคะ"

ซีเหยี่ยถงยืนพิงอยู่หน้าประตูห้องตัวเองแล้วเอ่ยกับเฉียนเต่าหลินจื่อที่นั่งอยู่บนโซฟาด้วยความกระอักกระอ่วนใจเล็กน้อย

พอเธอเปิดประตูออกมาก็เห็นเฉียนเต่าหลินจื่อนั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น ดวงตากลมโตคอยชำเลืองมองมาทางนี้ตลอดเวลาราวกับกำลังรอคอยอะไรบางอย่างด้วยความตื่นเต้นกระวนกระวาย

ตอนที่ได้ยินเสียงเปิดประตูของเธอ อีกฝ่ายหันขวับมาด้วยความดีใจ แต่แล้วก็เปลี่ยนเป็นผิดหวังอย่างรวดเร็ว

ทว่าก็ยังคงยิ้มทักทายเธออยู่ดี

"อ่า... คือว่า ช่วงนี้ปกติฉันก็นอนดึกอยู่แล้วล่ะ แถมคุณภาพการนอนของฉันก็ดีมากด้วย เธอไม่ต้องเป็นห่วงหรอก รีบไปนอนเถอะจ้ะ"

เฉียนเต่าหลินจื่อเอ่ยตอบอย่างอึกอักอ้อมแอ้ม