บทที่ 132 ซีเหยี่ยถง

บทที่ 132 ซีเหยี่ยถง

ซีเหยี่ยถงกล่าวทักทายทุกคนที่อยู่ในห้องเช่นกัน

"สวัสดีค่ะพวกพี่สาว"

เป่ยหว่านซิ่วกับเฉียนเต่าหลินจื่อพยักหน้าตอบรับเธอเช่นกัน

ทว่ากลับไม่รู้เลยว่าคำว่า "พวกพี่สาว" ที่ซีเหยี่ยถงพูดนั้น ไม่ได้หมายถึง "พี่สาว" แบบธรรมดาทั่วไป

"ดึกป่านนี้แล้วก็อย่ากลับเลย ค้างที่นี่สักคืนเถอะ ให้หลินเฉินไปส่งเธอกลับก็ลำบากเปล่าๆ"

เฉียนเต่าหลินจื่อเอ่ยกับซีเหยี่ยถง พยายามวางมาดเป็นเมียหลวงผู้สุขุมอย่างเต็มที่

ซีเหยี่ยถงเหลือบมองหลินเฉินแวบหนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าอย่างเขินอาย

หลินเฉินมองซีเหยี่ยถงแล้วอดอมยิ้มไม่ได้ พอถึงตอนนี้กลับมาทำเป็นเอียงอาย ตอนจะมายังกระตือรือร้นอยู่แท้ๆ

"ที่บ้านยังมีห้องว่างพอดี แต่ยังไม่ได้จัดเท่าไหร่ คงต้องให้เธอลำบากหน่อยแล้วล่ะ"