บทที่ 130 ลำเอียงรัก

บทที่ 130 ลำเอียงรัก

หลินเฉินไม่เข้าใจเลยว่าทำไมจู่ๆ เฉียนเต่าอินถึงได้มีแรงฮึดขึ้นมาขนาดนี้

เลิกเรียนแล้วไม่ยอมรีบกลับบ้านไปนอนดูทีวีบนโซฟา แต่กลับมาเตะขาออกหมัดอยู่ที่นี่

ในวันธรรมดา ยัยตัวไร้ประโยชน์ขั้นสุดที่ขี้เกียจแม้กระทั่งจะเดินจนต้องให้เขาคอยเคี่ยวเข็ญอยู่เรื่อย ทำไมจู่ๆ ถึงได้ขยันขึ้นมาขนาดนี้กันนะ

แต่ก็นะ นี่ถือเป็นเรื่องดีจริงๆ

ไม่ว่าจะเป็นเพราะจู่ๆ ก็คิดได้ หรือไปโดนเรื่องอะไรกระทบกระเทือนจิตใจมา ขอแค่มีใจที่พยายามจะสลัดคราบคนไร้ประโยชน์ มันก็ดีมากแล้ว

แบบนี้เขาก็จะได้ไม่ต้องคอยลากเฉียนเต่าอินไปไหนมาไหนทุกครั้งอีก