บทที่ 122 ผู้หญิงสามคน

บทที่ 122 ผู้หญิงสามคน

"รู้สึกยังไงน่ะเหรอ"

ยังไงก็ชวนให้... เอ่อ... มากกว่าที่ตัวเองคิดไว้เยอะเลย

เฉียนเต่าหลินจื่อไม่รู้จะอธิบายให้เป่ยหว่านซิ่วฟังอย่างไรชั่วขณะ เพราะเธอรู้สึกอยู่เสมอว่าหลินเฉินต้องไม่เหมือนกับความรู้สึกทั่วไปแน่ๆ

เรื่องแบบนี้จะให้พูดยังไงเล่า

เมื่อเห็นท่าทางอึกอักพูดไม่ออกของเฉียนเต่าหลินจื่อ เป่ยหว่านซิ่วก็แอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ยังดีนะ หลินจื่อคงจะยังไม่เคยทำเรื่องพรรค์นั้น

เช้าวันต่อมา

หลินเฉินลุกจากเตียงด้วยความสะลึมสะลือ กลางดึกเขาลุกขึ้นมารอบหนึ่งเพราะเหตุผลทางร่างกาย

ตอนนี้หลินเฉินกำลังตกอยู่ในสภาวะ "หุ่นยนต์ยามเช้า"