บทที่ 112 ใบไถ่บาป

บทที่ 112 ใบไถ่บาป

“พันธมิตรต่อต้านหลินเฉินงั้นเหรอ?

อ๋อ นึกออกแล้ว ที่เธอกับปู้พั่วเซิ่งอีตั้งขึ้นมาใช่ไหมล่ะ

ถ้าอย่างนั้นกระสอบทรายนี่ก็เป็นเธอที่หามาให้เธอล่ะสิ?

มิน่าล่ะถึงได้ต่อยเตะดูเป็นทรงอยู่ ที่แท้ก็ได้วิชาถ่ายทอดมาจากตัวจริงนี่เอง

ยัยนั่นตอนแข่งบนเวทีก็เตะหนักเอาเรื่อง แต่สุดท้ายมีสภาพยังไง เธอก็เห็นแล้วไม่ใช่เหรอ

สุดท้ายยัยนั่นต้องเอามือกุมก้นเดินกลับไปเชียวนะ”

หลินเฉินดึงแก้มของเฉียนเต่าอินพลางเอ่ย

เขาไม่ได้สนใจหรอกว่าเฉียนเต่าอินจะไปเรียนศิลปะการต่อสู้อะไรกับปู้พั่วเซิ่งอี ถ้าเรียนไม่สำเร็จก็ถือว่าได้ออกกำลังกายเพื่อสุขภาพ แต่ถ้าเรียนสำเร็จแล้วเอาไปซัดคนร้ายหมอบได้ก็ถือว่าดีไม่น้อย

เพียงแต่ยัยตัวดีนี่ดันคิดจะเอามาใช้จัดการกับเขา แบบนี้มันน่าตีให้ก้นลายจริงๆ