บทที่ 92 ค่ำคืนยังอีกยาวไกล พวกเราไม่รีบ

บทที่ 92 ค่ำคืนยังอีกยาวไกล พวกเราไม่รีบ

หลังมื้ออาหาร

"พี่ หลินเฉินเขาว่าหนูเป็นตัวกินจุ!"

"เมื่อกี้หนูเพิ่งกินไปแค่สามชามเองแท้ๆ!" เฉียนเต่าอินวิ่งไปฟ้องเฉียนเต่าหลินจื่อที่อยู่อีกฝั่งของโซฟา

เฉียนเต่าหลินจื่อลูบหัวเฉียนเต่าอินอย่างเอ็นดู แล้วเอ่ยกับหลินเฉินด้วยน้ำเสียงติดดุเล็กน้อยว่า "หลินจวิน เสี่ยวอินยังเด็ก กำลังอยู่ในวัยเจริญเติบโต เธอพูดแบบนั้นได้ยังไงกันคะ"

เฉียนเต่าอินพยักหน้าตาม ก่อนจะรู้สึกว่ามีอะไรไม่ถูกต้อง

"พี่ หนูอยากให้พี่ช่วยเถียงว่าหนูไม่ได้กินเยอะ ไม่ใช่ให้พี่มาหาเหตุผลให้หนูนะ!" เฉียนเต่าอินทำปากยื่นพูด

"เอ่อ... พี่ผิดเองจ้ะ" เฉียนเต่าหลินจื่อเอ่ยขอโทษเฉียนเต่าอินที่กำลังดึงมือเธออยู่