กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 49 เฉียนเต่าหลินจื่อแบกจนเหนื่อยใจ
หลังจากปิดประตูห้อง เฉียนเต่าหลินจื่อก็ย่องเบาๆ ไปที่หน้าห้องของเฉียนเต่าอินแล้วเอ่ยถามเสียงเบา "เสี่ยวอิน เธอโอเคไหม"
เสียงของเฉียนเต่าอินดังลอยออกมาจากในห้อง "ฉันจะมีอะไรไม่ดีล่ะ ฉันก็แค่อยากนอนต่ออีกงีบก็แค่นั้นเอง"
เฉียนเต่าหลินจื่อคิดในใจ ฉันเชื่อเธอตายล่ะ ข้าวต้มชามนั้นเธอยังซดไม่หมดเลยแท้ๆ
เฉียนเต่าหลินจื่อยังอยากจะพูดอะไรต่อ ประตูห้องของเฉียนเต่าอินก็เปิดออกดัง "ปัง" แล้วเจ้าตัวก็เดินออกมา
สีหน้าของเฉียนเต่าอินไม่เปลี่ยนไปเลย แถมยังมองเฉียนเต่าหลินจื่อด้วยความงุนงง
"พี่ เป็นอะไรไปเนี่ย นึกว่าฉันหึงหรือไง
คนอย่างฉันเฉียนเต่าอิน ยอมกินขี้ยังไม่ยอมหึงยัยนั่นเลย!"
เฉียนเต่าอินยืนเท้าสะเอว ส่วนเฉียนเต่าหลินจื่อก็ได้แต่มุมปากกระตุก
เฉียนเต่าอินหยิบข้าวต้มที่ยังกินค้างไว้เมื่อกี้ขึ้นมาซดต่อ