บทที่ 20 พรหมลิขิต

บทที่ 20 พรหมลิขิต

"ยัยเด็กแสบ วันๆ ในหัวคิดอะไรอยู่เนี่ย"

หลินเฉินเตะก้นเฉียนเต่าอินไปทีหนึ่งพลางเอ่ยอย่างพูดไม่ออกบอกไม่ถูก

โดนเตะไปทีหนึ่งเฉียนเต่าอินกลับไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด ซ้ำยังตื่นเต้นถามหลินเฉินถึงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นต่อ

"พวกนั้นไปหาเรื่องนายได้ยังไงเหรอ"

"ความจริงฉันก็เหม็นขี้หน้าพวกนั้นมานานแล้วเหมือนกัน!"

"นายเก่งขนาดนี้ทำไมไม่บอกฉันแต่แรกล่ะ"

"ต่อไปนี้นายมาเป็นลูกน้องฉันดีไหม"

หลินเฉินทนไม่ไหว ใช้วิธีเดิมเอานิ้วสองนิ้วบีบแก้มเนียนนุ่มของเฉียนเต่าอินไว้ ไม่ให้เธอพูดต่อ

"โอ๊ย~