บทที่ 7 ผุดจิตสังหาร

บทที่ 7 ผุดจิตสังหาร

"อ๊ากกก!"

"ไอ้เด็กเวร แกตายแน่!"

ซีเหยี่ยต้าสือล้มคลุกฝุ่นอยู่บนพื้นอย่างหมดสภาพ สองมือกุมหัวพลางร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวด แต่ถึงกระนั้นก็ยังไม่วายข่มขู่หลินเฉิน

ไม่รู้ว่างี่เง่าจริงหรืออยากจะขู่ให้หลินเฉินหนีไปกันแน่

"หึหึ"

"เมื่อกี้แกเรียกฉันว่าอะไรนะ?"

หลินเฉินถีบซีเหยี่ยต้าสือล้มคว่ำลงไป แล้วฟาดไม้ใส่หัวเข่าของอีกฝ่ายซ้ำๆ อีกสองสามที เสียงกระดูกลั่นเปรี๊ยะก็ดังสนั่นตามมา

หลินเฉินขยับหมวกเบสบอลของตัวเองเล็กน้อย และลงมือจนกระทั่งเลือดเริ่มซึมออกจากหัวเข่าของซีเหยี่ยต้าสือถึงได้ยอมหยุดมือ

"อ๊าก! อ๊ากกก!"