ตอนที่ 113 การสิ้นสุดแบบชเรอดิงเงอร์

ตอนที่ 113 การสิ้นสุดแบบชเรอดิงเงอร์

มู่ปู้อี้ไม่ใช่เจ้านายประเภทที่พอนั่งโต๊ะอาหารแล้วจะไม่พูดเรื่องงานอย่างแน่นอน

พอไก่ผัดเผ็ดร้อน ๆ ถูกยกมาเสิร์ฟ ทั้งสามคนเพิ่งกินรองท้องไปได้นิดหน่อย มู่ปู้อี้ก็เริ่มเปิดประเด็นเรื่องงานขึ้นมา

“ทั้งสองคน” มู่ปู้อี้คีบตีนไก่ที่ไม่มีใครกล้าแทะต่อหน้าเธอไป “ลองแสดงความคิดเห็นกันหน่อยสิ”

เสิ่นจู๋ไป๋และชวีเฉิงฮว่ามาจากสายงานต่างกัน มีกระบวนการคิดต่างกัน สิ่งที่มองเห็นย่อมแตกต่างกันไปด้วย

ในฐานะคนที่เข้าออกศูนย์ซงถังกับมู่ปู้อี้อยู่บ่อยครั้ง คำตอบของเสิ่นจู๋ไป๋จึงค่อนไปทางมุมมองด้านการบริหารจัดการอย่างเห็นได้ชัด

“สภาพของพนักงานซุ่นถูดูไม่เลวเลย แม้ส่วนใหญ่จะเป็นโปรแกรมเมอร์ที่ดูแลระบบให้รันตามปกติ แต่ก็ไม่มีร่องรอยความอ่อนล้าของมนุษย์เงินเดือนออฟฟิศให้เห็น”

เสิ่นจู๋ไป๋พูดเพียงสิ่งที่ตัวเองเห็น ส่วนข้อมูลเชิงลึกเบื้องหลังสิ่งเหล่านั้น ให้เจ้านายนำไปพิจารณาเอาเอง

“เท่าที่ดูตอนนี้ ระบบของพวกเขาไม่ได้มีปัญหาร้ายแรงอะไร ส่วนเรื่องที่พูดถึงก่อนหน้านี้กับเรื่องที่คุณถามพวกเขา ก็เป็นปัญหาสามัญทั่วไปที่แก้ไขให้เร็วได้ยาก”