กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 109 คุณเองก็หวั่นไหวเหมือนกันใช่ไหม
แบบนี้มันถูกเหรอ อา?
เจียงเซิ่นที่หน้าเปรอะเปื้อนกำลังพูดคำหวานลึกซึ้งเช่นนี้
มู่ปู้อี้ยอมแพ้ หยิบผ้าขนหนูขึ้นมาช่วยเช็ดหน้าให้เธออีกครั้ง
ไม่ใช่เพราะรู้สึกผิดที่ได้ยินคำพูดจริงจังของเจียงเซิ่นหรอกนะ แต่หลัก ๆ คือเจียงเซิ่นที่หน้าเปรอะขนาดนี้มันขี้เหร่จนบาดตานางต่างหาก
ถู~ก~ต้อง~! แบบนั้นเลย!
สัมผัสได้ถึงความเก้อเขินของมู่ปู้อี้ เจียงเซิ่นยกมือขึ้นกุมข้อมือเธอไว้เบา ๆ “คุณหวั่นไหวแล้ว ใช่ไหม?”
มู่ปู้อี้ชี้ไปที่กระจก “ท่านลองส่องดูหน่อยไหมล่ะ?”
เจียงเซิ่นกวาดสายตามองแวบหนึ่ง ภายในห้องชำระล้างพลันเงียบสงบ มีเพียงเสียงเจียงเซิ่นกวักน้ำล้างหน้าดังซ่า ๆ
ไม่ถามแล้ว