ตอนที่ 101 เจรจาสู่ขอ

ตอนที่ 101 เจรจาสู่ขอ

พอมีตุนตุนเข้ามาขัดจังหวะ ทั้งสองก็ไม่ได้ทำเรื่องที่มักเกิดขึ้นตามธรรมชาติเวลาความรู้สึกถลำลึกอีก

“รีบนอนเถอะ พรุ่งนี้ยังมีเรื่องสำคัญต้องทำนะ” มู่ปู้อี้นอนลงเป็นคนแรก มือขวาวางลงบนหน้าท้องนุ่มฟูเนื้อแน่นของตุนตุน

“ได้”

เจียงเซิ่นนอนลงตาม มือซ้ายทาบทับลงบนมือของมู่ปู้อี้ทันที

แค่มือสองข้าง ไม่นับเป็นอะไรได้เลยสำหรับแมวตัวใหญ่หนัก 10 จินอย่างตุนตุน

เสียงกรนพรืด ๆ ของตุนตุนช่วยให้หลับสบายยิ่งกว่าเพลงกล่อมเด็ก

มีแมว มีมู่ปู้อี้ เจียงเซิ่นกระชับกุมมือมู่ปู้อี้แน่นขึ้นอีกนิด แล้วหลับไปอย่างรวดเร็ว