ตอนที่ 97 น้ำแก้เมา

ตอนที่ 97 น้ำแก้เมา

เจียงเซิ่นดื่มจนเริ่มกรึ่ม ๆ ประกอบกับมีงานเลี้ยงครอบครัวที่แสนอภิรมย์เช่นนี้ ตอนนี้เธอจึงอยู่ในช่วงที่คลอเคลียมู่ปู้อี้มากที่สุด มีหรือจะยอมปล่อยให้มู่ปู้อี้คลาดสายตาไปได้

ถึงปากจะทำเป็นรังเกียจ และในใจจะกังวลว่าน้ำแก้เมาที่ว่านั่นจะดื่มได้จริงหรือเปล่า แต่ร่างกายกลับซื่อสัตย์ก้าวเท้าเดินตามมู่ปู้อี้ไปเงียบ ๆ

น้ำแก้เมาต่อให้ไม่อร่อยแค่ไหน มันจะแย่ถึงขั้นทำให้เธออ้วกออกมาเลยหรือยังไงกัน

ความคิดในหัวของเจียงเซิ่นยังไม่ทันแล่นผ่านไป ก็ได้ยินเสียงเก้าอี้ทานอาหารครูดกับพื้นดังขึ้น

มู่โย่วอันยันตัวลุกขึ้นยืนแล้วเดินโงนเงนตรงไปยังห้องนอนของตัวเอง ปากก็พูดไปเดินไปว่า “ไม่ไหวแล้ว ฉันต้องขอตัวกลับห้องไปนอนสักงีบก่อน”