กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 72 อยากแยกห้องนอน แต่ไล่ก็ไม่ยอมไป
ประโยคนี้มารยาได้ใจจริง ๆ บวกกับสีหน้าท่าทางที่มู่ปู้อี้จงใจแกล้งทำ ทำเอาเจียงเซิ่นถึงกับสำลักโจ๊กออกมาทันที
เปลือกถั่วแดงที่ต้มจนเปื่อยยุ่ยติดอยู่ที่ลำคอ เธอไออยู่ตั้งนานและดื่มน้ำไปหลายแก้วกว่าจะค่อยยังชั่ว
เมื่อเห็นเจียงเซิ่นสำลักจนใบหน้าขะมุกขะมอมแดงก่ำ มู่ปู้อี้ก็รู้สึกเก้อเขินอยู่บ้าง “คุณดีขึ้นหรือยัง”
เจียงเซิ่นเงยหน้าขึ้นมองเธอ น้ำเสียงเรียบสนิท “คุณคิดว่ายังไงล่ะ”
มู่ปู้อี้ “ขอโทษนะ ฉันจะรับผิดชอบเอง”
“เหรอ คุณจะรับผิดชอบยังไง” สายตาของเจียงเซิ่นเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นซับซ้อนขึ้นมา
เธออยากจะดูนักว่ามู่ปู้อี้ยังจะเล่นแง่พิสดารอะไรได้อีก