ตอนที่ 43 อย่าปล่อยตัณหา

ตอนที่ 43 อย่าปล่อยตัณหา

ภายในห้องเงียบสงบ เป็นไปตามคาด เจียงเซิ่นออกจากห้องไปเนิ่นนานแล้ว

เพิ่งหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ก็เห็นว่าเจียงเซิ่นส่งข้อความมาสี่ข้อความ

แปลกประหลาดแท้ คนคนนี้ถึงกับส่งข้อความให้เธอถึงสี่ข้อความ

มู่ปู้อี้พลิกตัว ด้วยความอยากรู้จึงกดเปิดดู

ข้อความแรกส่งมาตอนตีสามห้าสิบนาที เป็นรูปถ่ายรูปหนึ่ง มู่ปู้อี้ห่มผ้าผืนเล็กนอนหมอบอยู่บนพรม ดูจากท่าทางแล้วเห็นได้ชัดว่ากลิ้งตกมาจากบนโซฟา

ข้อความที่สองเป็นข้อความที่ส่งตามหลังรูปถ่ายมา: [ที่แท้เมื่อก่อนเธอนอนดิ้นก็ไม่ได้เสแสร้งสินะ]

ข้อความที่สามส่งมาตอนตีห้าแล้ว คงจะผ่านการสู้รบปรบมือในความคิดมาพักหนึ่ง: [วันหลังถ้ามาเยี่ยมกองถ่ายอีก เธอไปนอนบนเตียงซะ]