ตอนที่ 17 รสชาติของการได้สั่งสอนคนอื่นมันสะใจขนาดนี้เลยเหรอ

ตอนที่ 17 รสชาติของการได้สั่งสอนคนอื่นมันสะใจขนาดนี้เลยเหรอ

“เชี่ย”

คำสบถอย่างเปิดเผยและเด็ดขาดของมู่ปู้อี้ ดึงสายตาของเจียงเซิ่นจากน้ำจิ้มบนโต๊ะให้หันมามองใบหน้าของเธอ “เรื่องของฉัน เธอจะปฏิกิริยารุนแรงขนาดนั้นไปทำไม”

ไม่อาจสืบทอดทรัพย์สินตระกูลของเจียงอิ่นจาง ก็ใช่ว่าจะสืบทอดตระกูลเจียงไม่ได้เสียหน่อย

“ไม่มีอะไรหรอก แค่ตกใจกับสายสัมพันธ์ทางสายเลือดอันฉาบฉวยของเธอเป็นการส่วนตัวน่ะ”

ใช่ว่าจะ มีพี่น้องไม่ได้ การที่ตระกูลใหญ่มีคนเยอะถึงจะปกป้องทรัพย์สินตระกูลไว้ได้ แต่ก็ต้องดูด้วยว่ามีในสถานการณ์แบบไหน

พนักงานบริการเข้ามาข้างในไม่ได้ มู่ปู้อี้จึงทำได้เพียงใส่เนื้อวัวสไลซ์สดถาดนั้นลงในหม้อด้วยตัวเอง

เนื้อวัวพลิกวนอยู่ในน้ำโจ๊กที่ไม่เห็นเมล็ดข้าว ลวกจนสุกเปลี่ยนสีอย่างรวดเร็ว