กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 568 สัญลักษณ์จันทร์กระจ่างกับดอกกล้วยไม้
จากนั้น มันก็ขยับทำเอาฟ่านเจี้ยนเปียวแทบจะพ่นน้ำแกงในปากพรวดออกมา—
ตรงตำแหน่งคางบน “ใบหน้า” โลหะที่เดิมทีไม่มีช่องเปิดอะไรเลยนั้น
จู่ๆ ก็อ้าออกเป็นรอยแยกเล็กจิ๋วที่แทบจะมองไม่เห็น!
เศษเนื้อปลาที่ลอยค้างอยู่กลางอากาศถูกแรงไร้รูปดึงดูด พุ่ง “ชึ่บ” หายเข้าไปในรอยแยกนั้นทันที!
แล้วรอยแยกก็ปิดสนิท
ตรงตำแหน่งลำคอของ “เถี่ยจู้” (ถ้ามันมีล่ะก็นะ) ดูเหมือนจะขยับเบาๆ นิดหนึ่ง คล้ายกับ... กำลังกลืนงั้นเหรอ?