กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 536 ศพโบราณฟื้น
“ศพโบราณ” ค่อยๆ หันคออย่างแข็งทื่อ แล้ว “ดวงตา” ที่มืดมิดว่างเปล่าก็ “มอง” มาทางฟ่านเจี้ยนเปียว
มีเสียงแห้งผากแหบพร่า ราวกับไม่ได้เอ่ยปากมานานนับร้อยล้านปี ทั้งยังแฝงกลิ่นอายฝุ่นละอองแห่งกาลเวลาอันเข้มข้น
ดังขึ้นในก้นบึ้งจิตวิญญาณของฟ่านเจี้ยนเปียวโดยตรง ทุกคำสะเทือนจนจิตวิญญาณของเขาสั่นสะท้าน “คืนนี้... คือปีใด...”
“ผู้ใด... บังอาจรบกวน... การหลับใหลของข้า...”