กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 500 ประเทศนักกิน
“ในกรอบนี้ พวกเขาค่อย ๆ คลำทางไปได้ อีกสิบปีข้างหน้า ลูก ๆ ของพวกเขาอาจจะหัวเราะดังขึ้นอีกหน่อย”
จางเจี้ยนโก่วพับแท็บเล็ตเก็บแล้วถอนหายใจยาว “บทประเทศระเบียบวินัย จบลงแค่นี้”
สรุปผลคือ เราทำให้ภูเขาน้ำแข็งหัดยิ้มได้ ทำให้การเข้าแถวกลายเป็นศิลปะ
“แล้วสุดท้าย...ก็มอบวันแห่งความสุขที่ถูกต้องตามกฎให้ประเทศนี้หนึ่งวัน”
เขามองใบหน้าที่เก็บอาการยิ้มบนหน้าจอแล้วพูดเบา ๆ “บางครั้ง การเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดไม่ใช่การโค่นล้มทุกอย่าง”
“แต่เป็นการเจาะหน้าต่างบานเล็ก ๆ บนกำแพงหนาทึบ เพื่อให้พวกเขาเห็นว่า นอกหน้าต่างยังมีแสงสว่างอีกแบบอยู่”