กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 294 ตัวเองเรียนจบไปแล้วงั้นเหรอ?
เขาเดินเรื่อยเปื่อยตามความทรงจำ มุ่งหน้าไปยังอาคารเรียน หอสมุด และห้องอ่านหนังสือที่เยี่ยนหลิงเฟยมักจะไปเป็นพิเศษ
สัมผัสจิตแผ่ออกไปเหมือนใยแมงมุมที่ไร้รูปร่าง ครอบคลุมทั่วทั้งมหาวิทยาลัยในพริบตา เพื่อตามหาร่างที่เขาเฝ้าคิดถึงทุกลมหายใจ
แต่ผ่านไปไม่กี่นาที รอยยิ้มบนหน้าของฟ่านเจี้ยนเปียวก็พลันแข็งค้าง
ไม่มีเลย! ไม่มีกลิ่นอายของเยี่ยนหลิงเฟยอยู่ตรงไหนเลยสักนิด!
แม้แต่เพื่อนร่วมรุ่นของเขาก็ไม่เหลืออยู่สักคนเดียว!