กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 217 สือพั่วเทียนผู้หิวโซ
ฟ่านเจี้ยนเปียวกอดสาวงามจากข้างหลังแล้วคร่ำครวญต่อ “ข้าเฝ้ารอวันกลับมาทุกวัน รู้สึกเหมือนเวลาเดินช้าเป็นเต่าคลานเลย”
ในที่สุด ข้าก็ได้กลับมาแล้ว!
พอเห็นหน้านาง ใจข้าก็เต้นระทึกเหมือนนั่งรถไฟเหาะ ตื่นเต้นจนแทบทนไม่ไหว
ที่รักจ๋า ช่วงที่ข้าไม่อยู่ นางคิดถึงข้าบ้างไหมเนี่ย?
ส่วนข้าน่ะคิดถึงนางจนกินไม่ได้นอนไม่หลับเลยนะ!
จะบอกให้ว่าข้างนอกนั่นข้าลำบากมาก เฝ้ารอแต่จะได้กลับมากอดนางให้ชื่นใจ
“ต่อไปนี้นะ ข้าจะไม่ไปไหนจากเจ้าอีกแล้ว ถ้าผิดคำพูด ขอให้ชิงซวีจื่อกลายเป็นหมาเลยเอ้า!”
ได้ยินเสียงเอะอะ คนกลุ่มใหญ่ในห้องอาหารก็พากันเดินออกมา
แต่ว่า!