กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 144 ผีพรายในค่าย
ฟ่านเจี้ยนเปียวนอนอยู่บนเตียงไม้แสนซอมซ่อ ดวงตาทั้งสองข้างปิดสนิท สีหน้าซีดเผือดขาวราวกับกระดาษ
แผ่นน้ำแข็งทมิฬบางๆ บนผิวหนังค่อยๆ ละลายไปด้วยฤทธิ์ของยาชำระใจสลายไอมาร
ทว่ามันยังคงแผ่ไอเย็นเยียบชวนอึดอัดออกมาไม่หยุด
ลมหายใจของเขาแผ่วเบาเหลือเกิน ดูเหมือนคนที่พร้อมจะหมดลมได้ทุกเมื่อ แต่ความจริงแล้วเขารวบรวมสัมผัสจิตไว้อย่างเต็มที่
ไม่ต่างอะไรกับเรดาร์ที่เที่ยงตรงที่สุด คอยกวาดตรวจจับทุกความเคลื่อนไหวทั้งในและนอกกระโจม
คนที่คอยดูแลเขาอยู่คือศิษย์สายนอกของวังร้อยบุปผาที่อายุยังน้อย นามว่าเสี่ยวอวิ๋น