กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 136 อาจารย์ปู่เล็กผู้เปี่ยมเมตตา ขังหอคอยจอมกวน
ฟ่านเจี้ยนเปียวดีใจจนแทบจะตัวลอยขึ้นฟ้าตรงนั้นเลย!
สำเร็จแล้ว! ดันสำเร็จจริง ๆ ด้วย!
เขารีบก้าวไปข้างหน้าสองก้าว พยายามแกล้งทำตัวเป็นผู้อาวุโสใจดี ยื่นมือที่สั่นเทานิด ๆ เพราะตื่นเต้นไปทำท่าประคอง
แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่คิดว่าดูเมตตา แต่จริง ๆ แฝงเสียงสั่นเหมือนเพิ่งรอดตายมาว่า “เฮ้อ คนไม่รู้ย่อมไม่ผิด”
เจ้าหลับใหลไปเป็นหมื่นปี เพิ่งตื่นขึ้นมา โลกเปลี่ยนไป ใจคนไม่เหมือนเก่า การจะระแวดระวังไว้ก่อนย่อมเป็นเรื่องที่ถูกต้องแล้ว จะมีโทษอะไรกัน?
ลุกขึ้นเถอะ เด็กดี