กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 121 ปลิงน้ำหยินดำ ของบำรุงที่ฟ้าประทาน
ฟ่านเจี้ยนเปียวเหมือนตัวตุ่นที่โดนไฟลนก้น พุ่งพรวดออกมาจากรอยแยกอันเย็นเฉียบ
แล้วมุดหัวเข้าสู่ราตรีอันยะเยือกในเขตหวงห้ามของวังร้อยบุปผา
ในอกซุกบัวน้ำแข็งเก้าคดที่ไอเย็นเสียดกระดูกจนวิญญาณเขาแทบแข็งค้าง
นิ้วมือสวมแหวนประหลาดที่ฉวยติดมือมา สัมผัสของมันเย็นยะเยือก
หัวใจยังคงเต้นรัวอย่างบ้าคลั่งด้วยความเร็วหนึ่งร้อยแปดสิบครั้งต่อนาที
“ขยับแล้ว! เมื่อกี้ข้าเห็นตาของนางขยับแน่นอน! เจ้ากวนเอ๊ย! เจ้าเล่นข้าจนแทบตายแล้ว!”