กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 118 ละเมอจนโดนจับ พาตัวเข้าตาข่าย
ตกกลางคืน เขานอนอยู่บนเตียง นิ้วยังคงชี้สะเปะสะปะไปตามตัว “เส้นลมปราณเหริน เริ่มจากท้องน้อย ผ่านจุดฮุ่ยอิน...”
จุดฮุ่ยอินมันอยู่ตรงไหนแล้วนะ อ้อ... เส้นชงม่าย ควบคุมลมปราณและเลือดในเส้นหลักทั้งสิบสองสาย...
“ไอ้เส้นกวานม่ายนี่ทำไมมันคดเคี้ยวไปมาเหมือนลำไส้ตรงแบบนี้เนี่ย...”
เขาไม่กล้าอืดอาดยืดยาดแม้แต่น้อย เพราะถึงผู้อาวุโสหลิ่วท่านนั้นจะไม่โผล่มาอีก แต่แรงกดดันที่มองไม่เห็นยังคงแขวนอยู่เหนือหัวตลอดเวลา
ไม่ต้องสงสัยเลย ถ้าผ่านไปสามวันแล้วเขาตอบไม่ได้ อีกฝ่ายต้องใช้วิธีที่ ‘เห็นภาพชัดเจน’ บางอย่าง
มาช่วยให้เขา ‘เข้าใจ’ ว่าอะไรคือตำราคัมภีร์เส้นลมปราณร้อยบุปผาฉบับสมบูรณ์แน่ๆ