เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 115 ซูหว่านเยว่ร่วมมือ ชิงซวีจื่อคือยอดคน
ผู้ดูแลอู๋สะอึกกับความพูดจาขวานผ่าซากของเขาเข้าเต็มเปา ก่อนจะพูดเสียงขุ่นว่า “ถ้าเจ้าพิสูจน์ได้ว่าวิชาโอสถของเจ้ามีดีจริง”
หอโอสถย่อมไม่ปฏิบัติกับเจ้าอย่างไม่เป็นธรรมแน่ อย่างน้อยก็มอบเหรียญตรานักหลอมโอสถขั้นสามให้ และอนุญาตให้เจ้าเปิดร้านค้าขายในเมืองตันเสียได้อย่างถูกต้องตามกฎหมาย
“แต่ถ้าแพ้...ป้ายหน้าร้าน ‘โอสถวิญญาณตำรับตระกูลเฉียน’ ของเจ้า ก็คงต้องปลดลงมาแล้วล่ะ”
“เหรียญตรานักหลอมโอสถขั้นสามงั้นเหรอ” ฟ่านเจี้ยนเปียวตาเป็นประกาย ของชิ้นนี้มีค่าน่าเชื่อถือสูงลิ่วเลยนี่ เขาจึงตบโต๊ะตัดสินใจทันที “ได้ แข่งก็แข่ง”
พอข่าวนี้แพร่ออกไป ก็ทำเอาแตกตื่นกันไปทั้งเมือง
นักหลอมโอสถนอกคอกไม่รู้หัวนอนปลายเท้าคนหนึ่ง คิดจะท้าประลองกับปรมาจารย์เฉินขั้นสี่ผู้เปี่ยมบารมีเนี่ยนะ
นี่มันมหกรรมความบันเทิงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งปีของเมืองตันเสียชัด ๆ