เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 113 หลิ่วไป๋หาเรื่องจนทุบป้ายตัวเอง
เขาโม้จนฟ้าสะเทือนดิน แล้วยังยกคำว่า “ตำรับตกทอด” กับ “โบราณมาก” ขึ้นมาอ้าง ก็ทำให้คนหลงเชื่อไปได้จริง ๆ หลายคน
อีกทั้งตั้งราคาถูกกว่าร้านโอสถปกติไม่น้อย ก็เลยดึงดูดพวกที่ชอบของถูกได้บ้าง
หรือไม่ก็พวกนักบำเพ็ญที่คิดว่าอาจฟลุกได้ มาซื้อไป
ธุรกิจของฟ่านเจี้ยนเปียวเพิ่งจะเริ่มดีขึ้น ก็เรียกความไม่พอใจจากพวกหัวโจกถิ่นขึ้นมาแล้ว
เจ้าของร้านโอสถแถวนั้นหลายร้าน คิดว่า “โอสถคุณภาพต่ำ” ของเขาทำให้ตลาดลดเกรดลง
แถมยังแย่งลูกค้าไป ก็เลยร่วมกันเชิญนักหลอมโอสถที่พอมีชื่อเสียงในเมืองตันเสียคนหนึ่ง
นักหลอมโอสถระดับสองชื่อหลิ่วไป๋ (เทียบเท่าขั้นสร้างฐาน) ให้มาหาเรื่อง
หลิ่วไป๋พาศิษย์มาหลายคน เดินมาอย่างเอาเรื่องถึงหน้าแผงของฟ่านเจี้ยนเปียว
“แกคือเฉียนวั่นก้วนสินะ ขายโอสถพวกนี้ที่ไม่รู้ที่มาที่ไป ปั่นป่วนตลาด”