กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 73 ถ้ำผู้บำเพ็ญโบราณได้เคล็ดซ่อนร่างเปลี่ยนปราณ
ตอนนี้ถึงพอมีเวลาสังเกตดู ท้องฟ้าที่นี่ดูเหมือนจะสูงและกว้างใหญ่กว่าเดิม ปราณวิญญาณหนาแน่นจนแทบจะกลายเป็นของจริง
แค่สูดเข้าไปคำเดียวก็รู้สึกสบายไปทั้งตัว เขตหวงเทียบไม่ติดเลยสักนิด
ทิวเขาสลับซับซ้อนอยู่ไกลออกไป เห็นสิ่งปลูกสร้างยิ่งใหญ่อลังการตั้งอยู่ลาง ๆ พอนานทีถึงจะเห็นประกายกระบี่แหวกผ่านท้องฟ้า
ทั้งความเร็วนั้น ทั้งพลังกดดันนั้น ทำเอาผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานตัวจ้อยอย่างเขาที่เพิ่งรอดมาได้ด้วยอิฐกับฝีปาก... ใจสั่นไปหมด
ยังไม่ทันที่เขาจะบ่นจบ เสียง “หึ่ง——” รอยประทับสีดำตรงแขนก็ร้อนวาบขึ้นมาทันที