กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 15 ขาดแค่ผ้าขาวสองศอกกับปี่ซัวน่า
ฟ่านเจี้ยนเปียวมองคนดูข้างล่างที่หัวเราะกันจนท้องคัดท้องแข็ง สลับกับมองเหล่านักแสดงข้างตัวที่ลนลานกันไปหมด
พลางมองถังหูลู่ที่กลิ้งเกลื่อนพื้น และเจ้าหมาตัวนั้นที่คาบถังหูลู่วิ่งพล่านไปทั่วเวที จนเขาเองก็กลั้นไม่อยู่ หลุดขำก๊ากออกมาด้วยเหมือนกัน
พออารมณ์พาไป เขาก็คว้าถังหูลู่ไม้หนึ่งที่รอดชีวิตมาได้ แล้วกระโดดขึ้นไปยืนบนรถเข็นที่ล้มคว่ำ
ร้องเพลงจังหวะสนุกสนานอีกเพลงขึ้นมาเสียงดังลั่น นั่นคือเพลง《รอยยิ้มของถังหูลู่》ที่เขาแปลงเนื้อจากเพลงเดิมสด ๆ
“ลูกสีแดงสดแสนตลก กลิ้งเกลื่อนตกอยู่เต็มพื้น/ ก้านไม้ไผ่แทงทะลุมุกฮา”
“ใครมองมาก็เห็นชัด/ ละครตลกปนเปรี้ยวหวาน พังเละเทะบนเวที/ เหลือแค่ข้าคนนี้ ต้องตามล้างตามเช็ดลำพัง...”
คนดูทั้งหอประชุมหัวเราะกันจนแทบบ้า
ละครสั้นจบลงท่ามกลางความโกลาหลและเสียงหัวเราะ เสียงปรบมือดังสนั่นหวั่นไหวยาวนานติดต่อกันถึงห้านาทีเต็ม