กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 10 ทุ่มแสนซื้อของเก๊
พอซื้อขายเสร็จ ชายวัยกลางคนแต่งตัวดูดีที่ยืนมุงดูอยู่นานก็ทักขึ้นมาทันที:
“น้องชาย อ่างทองสัมฤทธิ์ของน้องใบนี้น่าสนใจดีนะ ดูเหมือนของสมัยฮั่น ถึงจะบิ่นพังไปหน่อย แต่มูลค่าทางประวัติศาสตร์ยังมีอยู่”
“ปล่อยต่อไหมล่ะ ข้าให้สองหมื่น”
ฟ่านเจี้ยนเปียวรู้แก่ใจดี อ่างทองสัมฤทธิ์ใบนี้เป็นของสมัยฮั่นจริงๆ มูลค่ามากกว่าสองหมื่นไปไกลลิบ
แต่ปัญหาคือ เขาไม่รู้จะเอาไปขายที่ไหนเนี่ยสิ!
ทว่าสีหน้าเขากลับแกล้งทำเป็นทั้งตกใจทั้งลังเล “สองหมื่นเหรอครับ มากขนาดนั้นเลย?”
“โธ่... แต่ว่า... ผมซื้อมาต้มยานี่นา...”