บทที่ 351

บทที่ 351 : ดาบเสวี่ยเหม่ย!

“ไปกันเถอะ”

หลังจากถอนความคิดออกไปแล้ว เมิ่งฉางชิงก็ยิ้มเล็กน้อย

“อืม!”

โม่เสี่ยวหยูมองไปที่เมิ่งฉางชิงด้วยความชื่นชม เหมือนผู้ติดตามตัวน้อย ตามหลังอย่างตื่นเต้น

เมื่อเมิ่งฉางชิงมา

มีผู้คนจำนวนมากอยู่แล้ว และไม่มีทางผ่านไปได้

เมื่อมองไปรอบๆ มีผู้คนอย่างน้อยหลายแสนคนที่มีระดับการฝึกตนที่แตกต่างกัน

แต่คนที่อ่อนแอที่สุดคือระดับศักดิ์สิทธิ์

เพราะไม่ว่าจะต่ำแค่ไหนก็จะมีอาการบาดเจ็บจากอุบัติเหตุ